Χρήστες κοινωνικών δικτύων – «πόσο εξαρτημένος/η είσαι από το facebook;”

Άλλο ένα άρθρο για τον εθισμό στα social media; Πάλι τα ίδια; Πόσο χρόνο χάνουμε σε facebook-twitter-instagram και πώς τα social media έχουν αλλάξει τη ζωή μας και quiz τύπου: «πόσο εξαρτημένος/η είσαι από το facebook;”

koin_diktia1

Όχι ακριβώς…Εδώ δεν πρόκειται για το κόλλημα στα social media. Μιλάμε πλέον για μια καθαρή εξάρτηση από τα Likes… Ναι, καλά καταλάβατε…Τα «αθώα» χεράκια με τη γαλάζια μανσέτα και τον τεντωμένο αντίχειρα. Σαν αυτό που σνιφάρει ο εξαρτημένος χρήστης στο σκίτσο του Alex Howitt. Συνέχεια

Advertisements

Η περιέργεια και ο πειραματισμός, αιτίες της επαφής των νέων με τις ουσίες

Στις σημερινές κοινωνίες πολλοί είναι οι έφηβοι που θα δοκιμάσουν ή θα χρησιμοποιήσουν, κάποιες φορές, ψυχοτρόπες ουσίες. Η περιέργεια, ο πειραματισμός, η έλξη του απαγορευμένου και η μεγάλη διαθεσιμότητα ουσιών στο περιβάλλον των νέων οδηγούν πολλούς, όλο και μικρότερης ηλικίας, εφήβους σε μια πρώτη επαφή με τις ουσίες. Δεν αρκεί όμως η δοκιμή για να καταλήξει κανείς στη συστηματική χρήση ουσιών και στην εξάρτηση. Η συνάντηση με την ουσία μπορεί για κάποιους εφήβους να μην έχει καμία σημασία και να ξεχαστεί γρήγορα, ενώ για άλλους να αποτελέσει μια ξεχωριστή εμπειρία που θα θελήσουν να ξαναζήσουν και να επαναλάβουν πάλι και πάλι.ναρκωτικά-1

Η βιβλιογραφία επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένη ψυχοπαθολογική δομή πίσω από τη συμπτωματολογία της εξάρτησης από ουσίες. Μπορούμε να θεωρήσουμε τη χρήση ουσιών στην εφηβεία συμπτωματική συμπεριφορά, η οποία εμφανίζεται ως απάντηση σε άλυτες ή μη επεξεργασμένες ψυχικά συγκρούσεις του εφήβου. Ως ένα εμπόδιο, δηλαδή, στην απαραίτητη ωρίμανση που απαιτεί το πέρασμα από την παιδική στην ενήλικη ζωή. Συνέχεια

Πως θα βοηθήσετε το παιδί σας να πει ΟΧΙ στις εξαρτησιογόνες ουσίες.

1. Μιλήστε με το παιδί σας για το αλκοόλ και τα ναρκωτικά.

Μπορεί να βοηθήσετε να αλλάξουν κάποιες ιδέες που ίσως έχει το παιδί σας ότι «όλοι πίνουν, καπνίζουν, παίρνουν ναρκωτικά».

krisi

2. Μάθετε να ακούτε τα παιδιά σας.

Το πιο πιθανό είναι το παιδί να μιλήσει μαζί σας όταν είναι σίγουρο ότι το ακούτε με προσοχή, όταν του δείχνετε με in στάση και τη συμπεριφορά σας ότι ακούτε πραγματικά αυτά που έχει να σας πει. Συνέχεια

Ψηφιακή απειλή στο παιδικό δωμάτιο

Καμπανάκι για την έκταση που έχουν πάρει στο Ιντερνετ η παρενόχληση και ο εκφοβισμός παιδιών αλλά και εφήβων. Τι πρέπει να προσέξουν οι γονείς

internet-5«Ε, τι; Μπακάλικο είμαστε;». Το σλόγκαν που ακούγεται στα μηνύματα του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, τα οποία προβάλλονται στην τηλεόραση το τελευταίο τρίμηνο, έχει ήδη γίνει της μόδας σε πολλές εφηβικές παρέες – φυσικές και διαδικτυακές.

Η «μπακάλισσα» των διαφημιστικών σποτ είναι η Τζέση Παπουτσή, η οποία προθυμοποιείται να εξυπηρετήσει τους πελάτες που της ζητούν ό,τι στα μάτια των περισσότερων θα φάνταζε αποκρουστικό και αρρωστημένο: υλικό παιδικής πορνογραφίας, παράνομα φαρμακευτικά σκευάσματα, αρχεία με κλεμμένα προσωπικά δεδομένα.

Ερώτηση: Αυτή είναι η πραγματικότητα στο Ιντερνετ σήμερα; Απάντηση: και αυτή. Διότι, κατά τα άλλα, το Διαδίκτυο είναι ένα ισχυρό εργαλείο ενημέρωσης και επικοινωνίας στα χέρια των πολιτών οι οποίοι για πρώτη φορά απέκτησαν δωρεάν πρόσβαση σε έναν ανεξάντλητο πλούτο γνώσης.

Σε αυτό το περιβάλλον (σχεδόν) απόλυτης ελευθερίας μοιραία παρεισέφρησαν άτομα που, εκμεταλλευόμενα τον ανοιχτό χαρακτήρα του Διαδικτύου, το έστρεψαν εναντίον των χρηστών του: από τις μυστικές υπηρεσίες που παρακολουθούν τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες, μέχρι τους κυβερνοεγκληματίες που υφαρπάζουν προσωπικά δεδομένα, επιχειρούν να μας κλέψουν ή να βλάψουν τα παιδιά μας. Συνέχεια

«Εχω 442 φίλους, αλλά είμαι μόνος μου. Τους μιλάω κάθε μέρα, αλλά κανείς τους δεν με ξέρει»

«Εχω 442 φίλους, αλλά είμαι μόνος μου. Τους μιλάω κάθε μέρα, αλλά κανείς τους δεν με ξέρει». Με αυτές τις φράσεις ξεκινά το βίντεο που έχει κάνει θραύση στο διαδίκτυο και μιλά για την απομόνωση που φέρνουν τα social media.

 Το «Look Up», όπως είναι ο τίτλος του, καλεί ουσιαστικά όσους το δουν να κάνουν ακριβώς αυτή την κίνηση. Να σηκώσουν το βλέμμα τους από υπολογιστές και smartphone μέσω των οποίων πιστεύουν ότι επικοινωνούν με τους άλλους, ενώ στην ουσία απομονώνονται.Ο συγγραφέας και σκηνοθέτης Γκάρι Τερκ, που το δημιούργησε, καλεί τον κόσμο να μην κάνει «like», αλλά να δείχνει την πραγματική του αγάπη στους ανθρώπους που τους ενδιαφέρουν, ενώ παρακινεί τα παιδιά να βγουν ξανά στους δρόμους για να παίξουν και να μην είναι «ζόμπι» μπροστά σε μία οθόνη. Κλείνοντας, συμβουλεύει όσους βλέπουν το βίντεο να βγουν στον έξω κόσμο, αφήνοντας πίσω τους ό,τι τους αποσπά, ώστε να ζήσουν πραγματικά.

Η υπερβολική χρήση του Facebook προκαλεί ψυχωσικά επεισόδια και παραισθήσεις σύμφωνα με μελέτη

«Παραισθησιογόνο» το Facebook!
Τα μοναχικά άτομα εμφανίζουν την τάση να επενδύουν περισσότερο στους ψηφιακούς τους φίλους, υποστηρίζουν ιστραηλινοί επιστήμονες
Σύγχρονο εργαλείο επικοινωνίας με φίλους, γνωστούς και αγνώστους αποτελούν οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, ωστόσο σύμφωνα με ισραηλινούς επιστήμονες, η χρήση τους σε υπερβολικό βαθμό μπορεί να οδηγήσει σε ψυχωσικά επεισόδια ή ακόμα και σε… παραισθήσεις.  Συνέχεια

Video-games:Παιχνίδια γνώσης ή βίας; Πόσο επικίνδυνα είναι;

Σε μια εποχή όπου τα όρια της εικονικής και μη πραγματικότητας τείνουν – ενίοτε – να είναι δυσδιάκριτα και το παιχνίδι είναι στην κυριολεξία τρισδιάστατο, μέσα από την οθόνη ενός υπολογιστή, εύλογα διερωτάται κανείς ποιές μπορεί να είναι οι επιπτώσεις.

videogames4Τα βιντεοπαιχνίδια και η συχνή χρήση τους από τα παιδιά αποτελούν μια πραγματικότητα, καθώς περνούν ευχάριστα την ώρα τους, γεγονός που επιφανειακά δεν παρουσιάζει κάποια επικινδυνότητα. Μάλιστα η χρήση με μέτρο τέτοιων παιχνιδιών μπορεί να έχει και θετικά αποτελέσματα για το παιδί, καθώς το βοηθά να αναπτύσσει αρκετές δεξιότητες και να καλλιεργεί τη φαντασία του, όπως:

  • τη συγκέντρωση της προσοχής

  • την παρατηρητικότητα

  • τον οπτικοκινητικό συντονισμό

  • τη δεξιοτεχνία

  • την ικανότητα επίλυσα προβλημάτων

  • την αύξηση των γενικών γνώσεων την εξοικείωση με την τεχνολογία.

Τα παιχνίδια που παίζουν σήμερα τα παιδιά έχουν μια σημαντική ιδιαιτερότητα, είναι διαδικτυακά (παίζονται online από τον υπολογιστή) και υπάγονται στις κατηγορίες MMORPG (Massive Multiplayer Online Role Playing Games – μαζικά, πολλαπλών παικτών διαδικτυακά παιχνίδια ρόλων) και RPG (Role Playing Games – παιχνίδια ρόλων). Σε αυτά ο χρήστης φτιάχνει έναν χαρακτήρα τον οποίο διαχειρίζεται ολοκληρωτικά. Αυτός συναναστρέφεται με  άλλους χαρακτήρες μέσα στο παιχνίδι, δίνοντας έτσι την αίσθηση μιας δυναμικής online κοινωνίας στην οποία το παιδί «ζει» παράλληλα μέσω του χαρακτήρα που έχει φτιάξει. Συνέχεια

Παιδιά υψηλών προδιαγραφών, χαμένα στο internet

Οι παιδικές φωνούλες δεν ηχούν πλέον σε γειτονιές, δεν ακούγονται πια καθόλου γιατί τα παιδιά δεν παίζουν, μόνο τσατάρουν και χάνονται στον κόσμο του διαδικτύου.

kidsininternet

Η ανασφάλεια και ο φόβος των γονέων, αποτρέπει τα παιδιά να ¨εκτεθούν¨ στους πιθανούς ¨κινδύνους¨ της γειτονιάς, οδηγώντας τα, στα μονοπάτια ενός χαώδους πλασματικού κόσμου.

Η κοινωνία μας αποτελείται από πολλαπλές προσωπικότητες, με απρόσμενες συμπεριφορές, επιτήδειους ¨εκμεταλλευτές¨ ανηλίκων και ενηλίκων, που εξαπατούν με την εμφάνιση τους ακόμα και τους πιο έμπειρους φυσιογνωμιστές. Το διαδίκτυο δεν απέχει καθόλου από την εικόνα της πραγματικής κοινωνίας, μόνο που μέσω του εικονικού στοιχείου, οι υπηρέτες των κακόβουλων προθέσεων, μπορούν να αποκρύψουν τα στοιχεία τους, να προσποιηθούν κάποιον άλλον και να παρασύρουν τα παιδιά και τους μεγάλους, σε παγίδες που απειλούν την ζωή τους.

Δεν θα εξαγνίσουμε το κακό, αποδίδοντας ευθύνες στο ίντερνετ, διότι μέσω του διαδικτύου η ζωή όλων μας έχει διευκολυνθεί. Η άμεση επικοινωνία με πρόσωπα που βρίσκονται σε μεγάλες χιλιομετρικές αποστάσεις και η απίστευτη ηλεκτρονική βιβλιοθήκη που διαθέτει, μας προσφέρει ανέξοδες, χρήσιμες πληροφορίες μέσα σε ελάχιστα λεπτά. Η ενημέρωση των γεγονότων αλλά και η ψυχαγωγία μας, το καθιστά δε, το πιο άμεσο μέσο. Εμπλουτίζει τις γνώσεις μας, δημιουργεί σχέσεις επαγγελματικές, φιλικές, ερωτικές και αναπτύσσει τις ικανότητες μας μέσα από έξυπνες και δημιουργικές εφαρμογές. Συνέχεια